fbpx
Home Bestemmingen Dalyan, wat kun je er zien en doen?

Dalyan, wat kun je er zien en doen?

door Margreet Rotte
4 reacties

Mijn aller-, aller- allerfavorietste plek in Turkije blijft toch Dalyan. Ik heb al veel plaatsen bezocht in dat enorme land. Maar toch trek ik altijd weer naar Dalyan. Het voelt als een tweede thuis. Ik slaap telkens in hetzelfde pension. De eigenaren zijn een soort familie geworden. Meer dan een bed, een douche en een ontbijt heb ik ook niet nodig. Want je leeft lekker buiten. En inmiddels ken ik zoveel mensen dat het soms een hele toer is om ervoor te zorgen dat je iedereen minimaal 1 keer ziet. Het is lastig uit te leggen waarom ik er steeds terugkom. Maar ik ben niet de enige. Er zijn heel veel mensen die ‘last’ hebben van het Dalyanvirus. En nee, genezing is uitgesloten. Hieronder vertel ik je in vogelvlucht wat je er zoal kunt doen.

 

Dalyan, dorp in de delta

Dalyan ligt in een rivierdelta. De rivier scheidt het nieuwe dorp van de oude stad Kaunos. Daar zijn nog steeds opgravingen aan de gang. Een bezoek aan de ruïnes is een aanrader. Ook al ben je geen fan van oude stenen, ga er gewoon heen. De Kaunos-ruïnes liggen prachtig en er groeit en bloeit van alles. Vanaf verschillende plekken op of langs de rivier heb je een prachtig uitzicht op de Lycische rotsgraven. Die zijn naast de schildpad het symbool van het dorp. De schildpadden zijn minder opvallend aanwezig. Als je goed oplet, spot je ze in de rivier. Of je komt ze tegen tijdens een wandeling. Bijvoorbeeld in Kaunos.

Iztuzu: broedplaats voor de schildpadden

Dalyan ligt niet direct aan het strand. Maar daar ben je binnen 20 minuten met een minibus. Of in een half uur met de boot. Beide tochten zijn al een excursie op zich. En het Iztuzu-strand zelf is ook zeer de moeite waard. Neem de moeite om van je handdoek af te komen en bezoek het schildpaddenziekenhuis. Of loop 6 kilometer van het ene naar het andere uiteinde. Het strand zelf is beschermd natuurgebied. De caretta caretta zeeschildpad nestelt hier. Je mag er daarom niet na zonsondergang komen. De beste plek om de schildpadden van dichtbij te zien is het opvangcentrum op het strand. Helaas zwemmen hier alleen zieke en gewonde exemplaren. Maar je kunt die bijzondere prehistorische schepsels zo vaak en lang bekijken als je wilt.

Manzaraaaa, uitzicht op de delta

Een van mijn hotspots is het uitzichtpunt bij het radarstation. Vanaf de weg naar het strand sla je af en ga je verder omhoog. Het laatste stuk is niet echt geschikt om te rijden vanwege de vele losse stenen en kuilen. Maar parkeer de auto en loop het laatste stuk. En wie een geoefend fietser is, heeft in deze rit een mooie uitdaging. De beloning is een fantastisch uitzicht (in het Turks manzara) op de zee, het strand en de delta. Met een beetje geluk ben je hier de enige. Hoewel het ook een vaste stop is bij de jeepsafari’s. Uiteraard is een bezoek aan het uitzichtpunt het leukst als het helder weer is. Het is een geweldige plek voor een picknick. Uiteraard neem je je afval dan gewoon mee naar huis. Dat doet helaas niet iedereen.

Natuurlijk fietsen en wandelen

Ik heb in Dalyan mijn eigen fiets. De fiets is een ideaal vervoermiddel. In en rond het dorp is het redelijk vlak en is de weg geasfalteerd. Maar er zijn ook routes waarbij je flink moet klimmen en je over onverharde paden gaat. Een van mijn favoriete uitjes is de wandelgroep van Sonja. Helaas alleen voor dames. Met uitzondering van de zomermaanden wordt er iedere dinsdag gewandeld. Vaak rijden we eerst ergens met een busje heen. Je komt dan echt op routes die je normaal nooit zou vinden. De prachtige natuur rond Dalyan leent zich er uitstekend voor om individueel te voet of per fiets te verkennen. Zorg ervoor dat je de dan kaart van Murat Demirci te pakken krijgt. The ECOtrails of Caria & Lycia heeft ook een aantal wandel- en fietsroutes uitgezet. Voor wandelaars zijn de routes gemarkeerd met rood/witte strepen. De fietsroutes staan aangegeven met rode bordjes.

Er is altijd wel ergens markt

Zaterdag is marktdag. Op vrijdag in het vlakbijgelegen Ortaca. En op maandag in Köyceğiz aan de andere kant van het meer. Trek je niet te veel aan van de verkopers die je naar hun koopwaren willen lokken. Maak gewoon een grapje of praatje als je geen portemonnee of T-shirt nodig hebt. Ga je voor de bijl, dan is afdingen het devies. Ik ben er zelf niet zo goed in. Ik denk dan maar dat ik de lokale economie extra steun. Op de markt koop je ook heerlijk verse pannenkoeken. Gözleme heten ze en ze zijn er in zoete en hartige varianten. De groenten- en fruitmarkt is een lust voor het oog. De verkopers etaleren hun waren zo aantrekkelijk mogelijk.  De markt is altijd een gezellige ontmoetingsplek. Ook als ik niets nodig heb, ga ik toch altijd kijken. Gewoon de sfeer opsnuiven en wat eten of drinken terwijl je kijkt naar wat er allemaal om je heen gebeurt.

Theetijd

Thee of çay is de Turkse nationale drank. En ik ben toevallig een enorme theeleut. Komt dat even goed uit. Naast de gewone zwarte thee zijn er ook verschillende soorten kruidenthee. En nee, daarmee bedoel ik niet de ‘appelthee’. Een soort chemische korrels waar ze water bij gieten. Bij de meeste theehuizen of theetuinen heb je naast de gewone thee ook vaak saliethee. De smaak is even wennen maar het schijnt heel gezond te zijn. Liefst zit ik bij het theehuis op het plein naast de moskee. Of in de theetuin aan de rivier. Ik neem altijd een boek mee, maar vaak komt er wel weer iemand aanwaaien en komt er van lezen niets terecht. Turkse thee is in de theehuizen heel goedkoop. Je kunt er dus flink wat rondjes geven en nog steeds voordelig uit zijn.

Eten, drinken & een beetje uitgaan

In Turkije eet je ook in restaurants nog steeds voor een redelijke prijs. Ik heb verschillende favoriete restaurants in het dorp. Vaak ga ik daar ook heen vanwege de mensen die er werken. Maar ik ga ook graag naar de lokanta’s. Dat zijn wat simpeler eetgelegenheden. Daar wijs je in de vitrine aan wat je wilt eten. Vaak staan er verschillende gerechten die dagelijks wisselen. Je kunt er ook afhalen. Zeker als je snel en voordelig wilt eten is de lokanta een aanrader. En dan na het diner nog even wat drinken in het dorp. Er zijn verschillende barretjes met hun eigen stijl en sfeer. Ook hier geldt dat de eigenaren en het personeel vaak het succes bepalen. Verwacht geen ‘oh oh Cherso-toestanden’. Het gaat er allemaal gemoedelijk aan toe.

Buitenshuis ontbijten

Vaste prik: minimaal een keer ‘ergens’ ontbijten. In en om Dalyan zijn verschillende leuke plekken waar je een heerlijk uitgebreid ontbijt krijgt. Aan de rivier, tussen de granaatappelvelden of aan het meer. Uiteraard is er brood met jam, honing, olijven, omelet, komkommer, tomaat en kaas. Maar ook pannenkoeken, kaasrolletjes en friet (ja, echt). Na zo’n ontbijt kan je de lunch vaak wel overslaan!

 

Natuurlijk is er in Dalyan nog veel meer te zien en te doen, maar daarover meer in andere artikelen. Wat is jouw favoriete plek in Turkije en waarom?

 

 

Ook interessant voor jou

4 reacties

Suzanne 11-09-2019 - 12:24

Ik sluit me hier hekdmaal bij aan. Elk jaar zeg ik” ik ga niet meer” maar krijg toch weer heimwee. We hebben het dorp wel zien veranderen in dd loop der jarem, maar het gezellige, kneuterige dorpje blijft. Mensen zijn nog oprecht aardig en geinterresseerd. Wij ervaren het net als jij thuiskomen…..
Even een rondje maken langs de terrasjes en mensen die we kennen. Boottochgje met kaptein Ali.
In Dalyan is t leven goed!

Reply
Margreet Rotte 11-09-2019 - 13:08

Leuk, Suzanne dat jij net als ik en zoveel anderen ook zo geniet van Dalyan. ‘Ik ga niet meer’ zeggen is er bij mij nog niet bij. Ik ben in najaar 2015 een keer niet gegaan. Ging ik met een auto rondtuffen op Sardinië. Ook mooi, maar ik miste heel erg het contact met de mensen. Turken kletsen gewoon tegen je, of je ze nu verstaat of niet. Het voorjaar van 2016 maar snel weer teruggegaan naar Dalyan 🙂 Wie weet komen we elkaar daar nog weleens tegen.

Reply
Erna Vink 16-10-2019 - 19:15

Duidelijk herkenbaar, heb óók dit virus. In 1990 voor het eerst hier beland. Sindsdien meerdere keren per jaar met OV door héél Turkije rondgereisd maar altijd eindigend in Dalyan al was het soms maar voor een paar dagen. Nu ik de leeftijd van 77 jaar ga bereiken wordt dit alles wat lastiger en ben de laatste 3 jaar 2x per jaar voor 3 tot 4 weken in Dalyan. Paradijs voor natuurliefhebbers en fotografen.

Reply
Margreet Rotte 16-10-2019 - 20:47

Wat leuk Erna, dat je jaren geleden al zo avontuurlijk in Turkije rondreisde. En ja, altijd tóch heel even in Dalyan willen zijn…heel herkenbaar! Fijn dat je nu toch nog twee keer per jaar lekker lang naar Dalyan kunt gaan. Lekker blijven doen, zolang het nog kan! Wie weet komen we elkaar daar nog eens tegen.

Reply

Geef een reactie